عامل خطر، هر آن چیزی است که خطر ابتلا به بیماری را در شما افزایش می دهد. برای اینکه بفهمید آیا در معرض خطر ابتلا به سرطان پستان بالاتر از حد متوسط هستید، باید عوامل خطر شما ارزیابی شوند. اما به خاطر داشته باشید که داشتن عوامل خطر به این معنی نیست که شما قطعاً به سرطان پستان مبتلا خواهید شد. در حقیقت، اکثر زنانی که یک یا چند عامل خطر دارند، هرگز به سرطان پستان مبتلا نمی شوند.
برخی از عوامل مهم خطر ابتلا به سرطان پستان عبارتند از:
- افزایش سن
- داشتن بستگان نزدیک با سابقه سرطان پستان
- داشتن سابقه قاعدگی طولانی تر (شروع قاعدگی زودتر و یائسگی دیرتر)
- سابقه قبلی ابتلا به سرطان پستان تهاجمی یا کارسینوم مجاری درجا
- ابتلا به کارسینوم لوبولار درجا
- ابتلا به هیپرپلازی غیرطبیعی مجاری یا هیپرپلازی غیرطبیعی لوبولار
- داشتن جهش ژنی مرتبط با سندرم سرطان خانوادگی (مانند جهش BRCA)
برخی از این عوامل می توانند خطر شما را بیش از سایرین افزایش دهند.
چگونه خطر ابتلا به سرطان پستان ارزیابی می شود؟
پژوهشگران برای کمک به پیش بینی خطر ابتلا به سرطان پستان در زنان، برخی از مدل های آماری را ساخته اند. به عنوان مثال، ابزار ارزیابی خطر ابتلا به سرطان پستان (بر اساس مدل گیل اصلاح شده[1]) به طور معمول برای ارزیابی خطر استفاده می شود. این ابزار می تواند خطر ابتلا به سرطان پستان را در 5 سال آینده و در طول زندگی شما بر اساس بسیاری از عوامل خطر ذکر شده در بالا تخمین بزند.
با این حال، این ابزار تنها سابقه خانوادگی را در بستگان نزدیک (مانند خواهر و برادر، والدین و فرزندان) در نظر می گیرد و اگر سابقه کارسینوم مجرای درجا (DCIS)، کارسینوم لوبولار درجا (LCIS) یا سرطان پستان دارید یا اگر سندرم سرطان خانوادگی دارید، نمی تواند برای تخمین خطر استفاده شود.
ابزارهای ارزیابی خطر دیگر مانند مدل تایر-کوزیک[2] و مدل کلاوس[3]، عمدتا بر اساس سابقه خانوادگی هستند. این ابزارها عمدتا توسط مشاوران ژنتیک و سایر متخصصان مراقبت های بهداشتی استفاده می شوند.
این ابزارها می توانند یک برآورد تقریبی از خطر را به شما ارائه دهند، اما هیچ ابزار یا آزمایشی نمی تواند به طور قطع بگوید که به سرطان پستان مبتلا خواهید شد.
[1] modified Gail Model
[2] Tyrer-Cuzick model
[3] Claus model
دیدگاهتان را بنویسید